Lamentijnen gezocht in de Humedal de San-San Pond Sak

Beste volgers, hier weer een uitgebreid verslag. Een man met een dugout canoe brengt ons naar de Humedal de San-San Pond Sak. Een wetland gebied bij de grens met Costa Rica. We overnachten in het paradijselijke natuurgebied op een strip zand tussen de rivier en de oceaan. Het is er prachtig, maar de natuur is ook keihard. Met massaal aanvallende, bijtende, stekende zandvlooien, vliegjes en muggen. De temperatuur voelt aan als zo'n 40 graden en er staat geen zuchtje wind. Tegen de avond gaan we samen met de Panamese eigenaar van de strook land vissen. We varen naar een stek waar zout en zoet water samenkomen Er moeten hier echt grote vissen zitten, maar helaas hebben we vandaag geen geluk. De man woont hier al meer dan 40 jaar en wil de grond voor geen miljoen verkopen – het is zijn paradijs. Morgen wil de man ons naar de lamantijnen meenemen. Die kans willen we niet laten lopen!

De boer heeft een vast plekje waar hij de zeer zeldzame en kwetsbare lamantijnen voert. We gaan er met een kano op af en hangen bananenbladeren en zelf gekweekte groene bananen aan een paar takken in het water. Wachtend op de rand van het mangrovebos en dan is het geduld uitoefenen. Ze komen niet altijd en zijn zeer schuw. We geven bijna de moed op.

Maar na twee uurtjes komt toch de eerste voorzichtig voorbij en blijft onder het wateroppervlak. En dat is echt een fantastisch gezicht! We moeten echt doodstil zijn. Dan begint ze te knagen aan de bladeren en we horen het gerasp van de tanden. Later komt er nog één bij en die ook eet mee. Heel voorzichtig en steeds komt er nog één bij, een kleintje en een hele grote. Totdat het er zes zijn – een ongekend groot aantal. Een enorm groot mannetje eet van de tros groene bananen en komt af en toe met zijn kop boven water. Zijn neusgaten opent hij en neemt lucht, om ze daarna weer af te sluiten en onder water te gaan. We horen het geknaag aan het groen. Van de grootste zien we de kleine kraaloogjes en de besnorde snuit. Het was de moeite waard om lang te wachten deze zachtaardige, schuwen dieren te zien.
Wel mensen, dit was het dan voor vandaag.