amigos, wat een heerlijke avond. Het is aangenaam warm en een heldere, volle sterrenhemel. We zijn de enige gasten in de baai en de cowboys, die vanmiddag met de paarden over het strand renden, liggen al in hun huisje. We lopen zo'n ruime twee uur over het zwarte strand in de aardedonkere avond. Eerst een riviertje oversteken en dan van baai naar baai. Hopelijk zien we een zeeschilpad eieren leggen, maar helaas is het geen volle maan en vloed – dan is de kans het grootst. Wel, een mooie grote krab met felpaarse, grote scharen en een rood lichaam is het eerste dat we zien. Het is dus echt aardedonker en we zien nesten van schildpadden. Resten van eieren als rubber en spierwit, van jonge zeeschildpadjes die het nest kort geleden verlaten hebben. We zien ook de indrukwekkende sporen van schildpadden in het zand, maar die zijn van een dag geleden. Hier komen bijvoorbeeld ook de gigantische leatherbacks. Je ziet de poten en het slepen van het schild door het zand. De sporen lopen tot aan vloedrand en de jungle, zodat het nest droog blijft. Ze leggen zo'n 80 tot 100 eieren. In deze baai waren enkele exemplaren voor wetenschappelijk onderzoek van zenders voorzien en gesignaleerd tot in Australië! Na 25 jaar kwamen ze hier terug om hun eerste eieren te leggen. Dat doen ze altijd op hun geboortegrond. Helaas zien we geen eieren leggende schildpadden, maar de wandeling was heerlijk. Probleem is dat de eieren een delicatesse zijn en dat het voor de arme mensen aantrekkelijk is om ze te rapen en te verkopen aan handelaren, die ze weer naar Panama-stad meenemen. Een lokaal initiatief zorgt er voor dat de eieren verzameld worden en op een centrale lokale tot babyschildpadjes uitgroeien. Zo'n 85% kruipt uit het ei vindt de weg naar de oceaan. Hopelijk komen ook die vrouwtjes na 25 jaar weer terug. En voor nu buenas noches en tot een volgende keer.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten